Indeks · Spis treści · Wprowadzenie · Rozdział I · Rozdział II · Schematy odstawiania · Rozdział III
Notka medyczna · Zamów drukowaną kopię · Strona internetowa Profesor Ashton
Édition française · Manualen pĺ dansk


WPROWADZENIE

BENZODIAZEPINY: JAK DZIAŁAJĄ,
JAK JE ODSTAWIAĆ

(aka The Ashton Manual)

• PRZEBIEG LECZENIA ODWYKOWEGO
• Informacje medyczno-badawcze z kliniki odwykowej benzodiazepin

Professor C Heather Ashton DM, FRCP
Sierpień 2002


Indeks
Spis treści
• Wprowadzenie
Rozdział I: Benzodiazepiny: jak działają na organizm
Rozdział II: Jak odstawiać benzodiazepiny po wieloletnim zażywaniu
Rozdział II: Scenariusze stopniowego odstawiania
Rozdział III: Objawy odwyku benzodiazepinowego, ostre i przewlekłe

 

WPROWADZENIE

 

PRZEDMOWA 2001

Niniejsza praca napisana została w roku 1999 na zamówienie czytelników amerykańskich, zaniepokojonych skutkami wieloletniego zażywania benzodiazepin. Odzew czytelników z Kanady, Australii i Wielkiej Brytanii wskazywał, że porady zawarte w podręczniku mogą być przydatne szerszej publiczności. Jednocześnie, spowodował on potrzebę uzupełnień i rozszerzeń w niniejszym wydaniu.

Ograniczoną listę benzodiazepin, które mogą być refundowane przez National Health Service, wprowadzono w Wielkiej Brytanii w roku 1985. Zawiera ona diazepam, chlordiazepoxide, lorazepam i oxazepam na stany lękowe; nitrazepam i temazepam na bezsenność. Na liście był też triazolam, który później wycofano. Wśród innych leków nasennych, jako dpuszczone przez NHS figurują benzodiazepiny loprazolam i lormetazepam oraz zopiclone i zolpidem; te dwa ostatnie – nie będąc benzodiazepinami – mają podobny mechanizm działania i też mogą powodować uzależnienie i objawy odstawienne.

Niestety, benzodiazepinowa „saga” jest daleka od zakończenia. Pomimo faktu, że leki te są zalecane wyłącznie do krótkotrwałego użytku, w samej Wielkiej Brytanii istnieje około pół miliona chronicznych ich użytkowników. Wielu z nich cierpi na skutki uboczne, uzależnienie i objawy odstawienne, w czym nie są wspierani przez służbę zdrowia. Problem ten jest jeszcze ostrzejszy w krajach, gdzie benzodiazepiny można nabywać bez recepty (Grecja, Indie, RPA, Ameryka Południowa i in.). Z powodu łatwości otrzymania recepty, benzodiazepiny zaistniały również na rynku narkotykowym. Zażywane są bez kontroli lekarskiej przez 90% lekomanów na całym świecie, sprowadzając nowe i groźne zagrożenia (AIDS, żółtaczka), o których zapewne nie śniło się ich wynalazcom jako nieszkodliwego panaceum na stres w latach 50-tych XX-go wieku.

Mam nadzieję, że niniejsza praca dostarczy cennych informacji użytkownikom benzodiazepin, jakich nie są w stanie znaleźć gdzie indziej, i być może uświadomi światowi medycznemu niebezpieczeństwa, jakie niesie długotrwałe przepisywanie tych leków. Szczególne podziękowania za przydatność tej publikacji należą się Geraldine Burns z USA, Rand M Bard z Kanady, oraz  Ray Nimmo i Carol Packer z Wielkiej Brytanii – za ich energię, entuzjazm i fachowość w jej powstaniu i dystrybucji na całym świecie.

Heather Ashton
Styczeń 2001

PRZEDMOWA DO WYDANIA POPRAWIONEGO, SIERPIEŃ 2002

Ta edycja zawiera nieco nowego materiału, dodanego w odpowiedzi na zapotrzebowanie czytelników z wielu krajów Europy, Ameryki Północnej, Australii, Nowej Zelandii, Afryki Południowej oraz Indii. Dodatki zawierają więcej informacji nt. odstawiania leków przeciwdepresyjnych, porady dla ludzi starszych, oraz wzmianki nt. nie-farmakologicznych metod przydatnych w odstawianiu benzodiazepin. Przybył również epilog, podkreślający środki, konieczne do przedsięwzięcia wobec zastraszającej sytuacji pacjentów, uzależnionych od benzodiazepin. Cieszę się, że moja monografia okazała się tak pomocna ludziom na całym świecie. Wyrażam też nadzieję, że zachęci ona profesjonalistów medycznych i innych do zabezpieczania dalej, niż do tej pory, idących środków pomocy w odwyku od benzodiazepin.

Heather Ashton
Newcastle upon Tyne
Sierpień 2002

O Pani Profesor C HEATHER ASHTON, DM, FRCP

Chrystal Heather Ashton DM, FRCP jest emerytowanym profesorem Kliniki Psychofarmakologicznej na Uniwersytecie w Newcastle upon Tyne, Anglia.

Profesor Ashton jest absolwentką Uniwersytetu w Oxfordzie, gdzie uzyskała dyplom z fizjologii (BA) w 1951 roku. Zdobyła liczne specjalizacje medyczne (BM, BCh, MA) w roku 1954, oraz tytuł doktorski (MD) w 1956. W 1958 roku została zakwalifikowana jako MRCP (Member of the Royal College of Physicians, London), a 1975 roku wybrano ją FRCP (Fellow of the Royal College of Physicians, London). Została również konsultantem Narodowej Służby Zdrowia Wielkiej Brytanii w dziedzinie Psychofarmakologii (1975) oraz Psychiatrii (1994).

Od roku 1965, pracuje naukowo-dydaktycznie na Uniwersytecie w Newcastle, najpierw na Wydziale Farmakologii, a później – Psychiatrii. Jej badania skupiają się efektach działania leków psychotropowych na mózg i zachowanie człowieka. Jednym z bardziej znanych jej osiągnięć było prowadzenie Kliniki Odwyku Benzodiazepinowego w latach 1982-1994.

Obecnie jest zaangażowana w North East Council for Addictions (NECA), w którym była przewodniczącą Komitetu Wykonawczego. Kontynuuje poradnictwo benzodiazepinowe. Była biegłym sądowym w tej dziedzinie w latach 80-tych; działa aktywnie w organizacji Victims of Tranquillisers (VOT). Dostarczała wyniki swoich badań o benzodiazepinach brytyjskiemu Parlamentowi.

Opublikowała około 250 prac w wydawnictwach naukowych i książkach, z których ponad 50 dotyczy benzodiazepin. Zajmowała się również badaniem wpływu palenia papierosów, konopii i innych używek. Odbyła wiele gościnnych wykładów o benzodiazepinach w Wielkiej Brytanii, Australii, Szwecji, Szwajcarii i innych krajach.

Profesor Ashton jest osiągalna pod adresem:


Department of Psychiatry
Royal Victoria Infirmary
Newcastle upon Tyne
NE1 4LP
England UK

O NINIEJSZEJ PUBLIKACJI

Niniejsza publikacja zawiera informacje o wpływie benzodiazepin na ludzkie ciało i umysł, oraz o tym jak wpływ ten jest wywierany. Podane są szczegółowe sugestie na temat sposobu odstawiania tych leków, a także liczne przykłady scenariuszy odwyku poprzez powolną redukcję dawki różnych benzodiazepin. Opisano symptomy odstawienne – ostre i przewlekłe, podając przy tym mechanizmy ich powstawania i sposoby łagodzenia. Ogólnym przesłaniem jest udowodniona prawda, że nawet długoletni użytkownik benzodiazepin może się od nich uwolnić, jeżeli tylko nie brakuje mu motywacji – stając się w rezultacie osobą zdrowszą i bardziej szczęśliwą.

 

 

NOTKA MEDYCZNO-PRAWNA

 

Materiał, zawarty w niniejszej publikacji internetowej, jest jedynie ogólną informacją medyczną. Autor ani właściciel strony internetowej nie usiłują za jego pośrednictwem udzielać zobowiązujących porad jakiegokolwiek rodzaju pacjentom ani profesjonalistom.

Zawartość publikacji nie powinna być uważana za kompletną i wyczerpującą – ani pod względem rodzajów schorzeń, ich objawów i sposobów leczenia, ani w zakresie omawianych leków, ich działania, dawkowania czy efektów ubocznych.

Nie powinno się stosować niniejszego materiału jako jedynego źródła informacji w diagnozowaniu czy leczeniu jakiegokolwiek schorzenia. Nie zastępuje on profesjonalnej opieki medycznej, i nie stanowi takowej.

Autor publikacji oraz operator strony internetowej, na której jest zamieszczona, nie przyjmują odpowiedzialności za żadne nieścisłości czy pominięcia, ani za konsekwencje zastosowania informacji, pośrednie czy bezpośrednie.

Zaleca się, aby czytelnicy niniejszej publikacji skonsultowali się z innymi źródłami informacji, profesjonalną służbą zdrowia, farmaceutą itp. Materiał tu zawarty nie zamierza ich zastępować.

Elli Oxtoby (Solicitor)
Research & Innovation Services
University of Newcastle Medical School
Telephone: 0191 222 5508


WAŻNA UWAGA: wszystkie informacje, zawarte w publikacji na tej stronie internetowej, przyjmujesz na własną odpowiedzialność. Ray Nimmo, Webmaster, July 6, 2000.


Indeks · Spis treści · Wprowadzenie · Rozdział I · Rozdział II · Schematy odstawiania · Rozdział III
Notka medyczna · Zamów drukowaną kopię · Strona internetowa Profesor Ashton
Édition française · Manualen pĺ dansk

© Copyright 1999-2004, Professor C H Ashton, School of Neurosciences, Division of Psychiatry,
The Royal Victoria Infirmary, Queen Victoria Road, Newcastle upon Tyne NE1 4LP, England


 

© Ray Nimmo · 2000 - 2004